به درخواست دوستانی که قادر به حضور در کارگاه «نقد ادبی روانکاوانه» نیستند، مؤسسهی بهاران این کارگاهِ دکتر پاینده را توأمان به صورت حضوری و مجازی برگزار میکند.هدف از برگزاری این کارگاه، معرفی نظریهی روانکاوی، بهویژه در حوزهی مطالعات ادبی و هنری، و ترسیم چشمانداز روشنی از مفاهیم بنیادی و روششناسیِ خاص این رهیافت در نقد ادبی است. روانکاوی امروزه یکی از پُرطرفدارترین و مهمترین رهیافتهای نقد ادبی محسوب میشود و شرح و تبیین روششناسیِ آن یک فصل مستقل از همهی کتابهای جدید در حوزهی نظریه و نقد ادبی را به خود اختصاص داده است. این شیوه از نقد ماهیتی میانرشتهای دارد و بهویژه از زمانی در ادبیات کاربرد پیدا کرد که متون اصلی نظریهی روانکاوی در چند دههی نخستِ قرن بیستم بهطور گسترده منتشر شدند. از آن زمان تاکنون، این نظریه در بسیاری از حوزههای علوم انسانی، بهویژه مطالعات هنری و ادبی، تأثیر گذاشته است. کارگاه «نقد ادبی روانکاوانه» به گونهای طراحی شده است که شرکتکنندگان پس از اتمام این دورهی آموزشی بهدرستی بدانند نظریهی روانکاوی چیست، مفروضات اساسیِ آن کداماند، چه مقاصدی را دنبال میکند، روششناسیِ آن چیست و چگونه در نقد متون ادبی و آثار هنری به کار میرود. به این منظور، علاوه بر توضیح مبانی تئوریک روانکاوی و شرح اصطلاحات و روششناسیِ آن، یک فیلم سینمایی ایرانی و برخی متون ادبی (شعر و داستان کوتاه) از منظر این نظریه نقد خواهند شد. این کارگاه به نظریهی روانکاوی کلاسیک (فرویدی) اختصاص دارد و به سبب کثرت مطالب آن، مکاتب پسافرویدی (از جمله نظریهی یونگ و نظریهی لاکان) میبایست در قالب کارگاههای جداگانه به علاقهمندان معرفی شود.این کارگاه بر اساس کتاب نظر

در این کارگاه قصد داریم با ویژگیهای داستانهای کوتاه مدرن آشنا شویم و بیاموزیم که چگونه این داستانها را تحلیل کنیم. به این منظور با مبانی نظری ادبیات مدرن آشنا خواهیم شد و نمونههایی از داستانهایی را که به این سبکها نوشته شدهاند میخوانیم و مشروحاً تحلیل میکنیم. رویکرد این کارگاه مبتنی بر نظریههای میانرشتهای در حوزهی مدرنیسم است و هدف این است که شرکتکنندگان در آن بیاموزند از اظهارنظرهای شخصی و سلیقهای دربارهی متون ادبی اجتناب کنند و در عوض، تحلیلهایی مبتنی بر نظریه از داستان کوتاه مدرن به دست دهند. از این رو، دربارهی زندگینامهی داستاننویسان صحبت نمیکنیم، فهرست آثار نویسندگان را تکرار نمیکنیم و اظهارات سلیقهای دربارهی داستانها نمیکنیم، بلکه میکوشیم تا هر آنچه دربارهی داستانها میگوییم، با استناد به نظریههای ادبی و مبتنی بر استدلال و بحث علمی باشد و نهایتاً از راه این بحثها، شناختی عمیق از داستان مدرن ایران و لایههای ناپیدای فرهنگ و جامعهی ایرانی به دست آوریم. این کارگاه که ده جلسهی یکساعتونیمی خواهد داشت، هم به صورت حضوری برگزار میشود و هم به صورت آنلاین. مباحث نظری و داستانهای نمونهای که کار خواهیم کرد، از کتاب داستان کوتاه در ایران، جلد دوم (انتشارات نیلوفر، چاپ پنجم، اسفند ۱۴۰۱) خواهد بود. ملاک پذیرفته شدن در این کارگاه، آمادگی برای مطالعهی عمیق و مشارکت فعالانه در بحثهای جمعی است.زمان برگزاری کارگاه: چهارشنبهها، ۱۶ تا ۱۷:۳۰مکان برگزاری کارگاه برای داوطلبانی که مایلاند حضوری شرکت کنند: مؤسسهی بهاران واقع در تهران، خیابان ولیعصر، بالاتر از خیابان زرتشت، کوچهی نوربخش، پلاک ۲۱ثبتنام: تلفن ۸۸۸۹۲۲۲۸-۰۲۱واتساپ: ۰۹۳۷۰۵۱۷۱۰۰برچسبها: مد

آنچه در زیر میخوانید، بخشی از کتاب «نظریهی روانکاوی» است که هفت رساله به قلم زیگموند فروید را شامل میشود. گتاب نظریهی روانکاوی با ترجمهی دکتر حسین پاینده اخیراً به چاپ ششم رسید و علاقهمندان میتوانند آن را از کتابفروشی اینترنتی انتشارات مروارید تهیه کنند. نظریهی روانکاوی [در تفسیر رؤیا، اعم از رؤیاهای شبهنگام و رؤیاهای روزهنگام] همان اهمیتی را اعاده کرده است که انسانها از دورهی باستان عموماً برای رؤیا قائل بودند، لیکن این نظریه رویکرد متفاوتی به مقولهی رؤیا دارد. روانکاوی [برای فهم دلالت رؤیا] به هوش و ذکاوت مفسران اتکا نمیکند، بلکه عمدتاً کار را به خودِ رؤیابین وامیگذارد، به این ترتیب که از او میخواهد تداعیهایش دربارهی عناصر مجزای رؤیا را بگوید. با پی گرفتنِ بیشترِ این تداعیها، از افکاری شناخت پیدا میکنیم که تماماً با رؤیای بیمار مطابقت دارند ولی تا زمانی خاص بخشهایی صاف و ساده و فهمیدنی از فعالیت ذهن به هنگام بیداری محسوب میشوند. بدینسان، رؤیای به یاد آمده به صورت «محتوای آشکار رؤیا» نمایان میشود، در تباین با «اندیشههای نهفتهی رؤیا» که ما با تعبیر رؤیا آن را کشف میکنیم. آن فرایندی را که مقولهی اول را به مقولهی دوم (یعنی «رؤیا») تبدیل میکند و در تحلیل روانکاوانه رمزگشایی میشود، میتوان «کار ــ رؤیا» نامید. همچنین اندیشههای نهفتهی رؤیا را، به سبب پیوندشان با رویدادهای زمان بیداری، اصطلاحاً «برجاماندههای روز (پیشین)» مینامیم. بر اثر کار ــ رؤیا (که کاملاً نادرست است خصلتی «خلاقانه» برایش قائل باشیم)، اندیشههای نهفتهی رؤیا بهنحو شگفتآوری در هم «ادغام»[1] مییابند، با «جابهجاییِ»[2] شورمندیهای روان[3] «تحریف» میشوند و بهگونهای چیدما